kakatuwang lines…

“Pinapaikot mo lang ako. Nagsasawa na ako. Mabuti pang patayin mo na lang ako.”
- Electric Fan

“Hindi lahat ng walang salawal ay bastos”
- Winnie the Pooh

“Alam mo ba wala akong ibang hinangad kundi ang mapalapit sa ‘yo? Pero patuloy ang pag-iwas mo”
-Ipis

“Hala! sige magpakasasa ka! Alam ko namang katawan ko lang ang habol mo.”
-Hipon

“Hindi lahat ng green ay masustansya.”
-Plema

“Ayoko na! pag nagmamahal ako lagi na lang maraming tao ang nagagalit! wala ba akong karapatang magmahal?!?”
-Gasolina

“Kusang loob mo namang isinulat ang pangalan mo tapos magreerklamo ka pag nabanggit ang pangalan mo.” -Classcard

“Hindi ko hinahangad na ipagmalaki mo na ako’y sa yo. Ayoko ko lang naman na sa harap ng maraming tao
ganun mo na lang ako itanggi..”
-Utot

“Sawang sawa na ako palagi nalang akong pinagpapasa- pasahan, pagod na pagod na ako.”
-Bola

“You never know what you have till you lose it. and once you lose it, you can never get it back”
-Snatcher

“Hindi lahat ng pink, KIKAY!”
-Majinboo

“Ginawa ko naman lahat para sumaya ka. Mahirap ba talagang makontento sa isa? Bakit palipat-lipat ka?
-TV

“Hindi lahat ng maasim may vitamin c”
-Kili Kili

Sige, batihin mo ako…. Sigeee…..BATEEEEE E!!!!!!!!
-Omelette

“Pilitin mo man na alisin ako sa buhay mo, babalik at babalik ako!
-Libag

“Wag mo na akong bilugin..”
-Kulangot

“Paano tayo makakabuo kung hindi ako papatong sa iyo?”
-Lego

“Hindi lahat ng dugo puedeng idonate”
-Regla

bashtush

this coming saturday… im thinking na kalimutan na ang byongkangan wid Red. gusto ko naman kasi na maramdaman niya na hindi lang byongkangan ang pumapasok sa utak ko pag kasama ko siya. Tingin ko naman kaya ko… pipilitin ko. Bahala na! balak ko kasing senti-sentihan ang drama namin ni Red sa Saturday. Yun bang tipong… super kumustahan, kuwentuhan and everything lang ang drama maghapon.

tingin ko mahihirapan ako kasi naeerbog na kaagad ako kapag kasama ko ang hayup na Red. naisip ko lang kasi na bat naman ngayon wala siya… oki lang saken. okay na siguro saken yung magkayakap kami habang brifangga lang ang suot namen pareho. malay mo… bigla na naman syang magsalita ng… “ayaw mo ba?” Putah…. ang ganda ko na naman kung saka-sakali na yayain niya ako kapag di ako gumalaw. sarap kasi ng feeling na super-bulong ang ungas habang super-dikit ang lips nya sa ears ko. Kiliti talaga OVERRRR!

naaalala ko tuloy last saturday nang magjoplafan kame. bigla siyang tumigil…. Potah! ako lang ang sumisige… nang maramdaman kong bumubuka na agen ang lips ng Ungas… kilig na naman aketch… tapos bigla akong kinagat! Potah nagdugo ata ang labi ko. pero oki lang, feel ko ang sadista effect paminsan-minsan. un na nga simula na ng suntukan at tadyakan at sampalan at kagatan hanggang sa magkaputukan ha ha ha!

remember ko pa rin kpag trip nyang nananakit like isasagad ang notabelles ng todo. or bibiglain ang pagkadyot kaya masasapak ko siya. Potah! daring! tapos yung kumakanta ako sabay subo sa micropono niya at kapag lalabasan na eh isasagad kaya sa lalamunex na didiretso ang gatas. Potah talagang nasasapak ko siya pag ganun. Potah kababuyan na naman tong natatype ko… ANUH BAH!

alam ko…

alam ko…

          bilang isang bisexual na hindi pa nag-a-out, maraming mga bagay na hindi magawa. hindi naman ako ganoon kabakla na gustong magsuot ng damit-pambabae… ano ko siraulo? para ipangalandakan ang kabaklaan ko? ok sige aaminin ko, dumating sa panahon na nakapag-girl attire ako… but that was then at syempre walang ibang nakakakita at nakakasaksi kundi yung mga kaibigan ko na alam kung ano nga talaga ako. iba pa rin talaga ang feeling kapag naka-takong ka na 4 inches… walastik! sarap din ng feeling kapag nasasabihan kang “ui antambok ng pwet mo!” he he he!

hindi nararapat ang damit-pambabae saken… alam ko.

          hindi na mabilang kung ilang beses na nagustuhan ko ang iba’t-ibang lalaki. Sarap kasi ng feeling lalo na kapag inaakbayan ka ng type mong boylet. di niya alam kinikilig na pati tumbong mo! What a feeling talaga! Priceless, lalo na kapag nakikipag-inuman ka sa barkada mong mga lalaki and then suddenly magpapakitaan ng notabelles… palakihan ba! ha ha ha! sarap ng feeling na napakadaling lapitan at yakapin or akbayan o makatabing matulog or magpahinga ng type mo na ang akala niya eh “friendly” lang o “walang malisya” pero para sa iyo… nag-wewet ka na! Potahness. sarap ng pakiramdam kapag nanalo kayo sa basketbol at kaw ang MVP or nakapagpanalo sa team at bubuhatin ka… halleluiahhhhhhh!

mapagkunwari kasi ako… alam ko.

          siyempre masakit na makita mo ang “mahal” mo na nahuhumaling sa iba na hindi ka naman niya pinapansin, nagpapalakad sa iyo, nagpapasama na manligaw… iniiyakan ang mahal niya kasama ka… sabay kayong malalasing at makikita mo ang sakit na nararamdaman niya na parang sa iyo na rin. dumarating talaga ang panahon na niyayakap ka ng mahigpit ng “mahal” mo habang humahagulhol siya sa balikat mo… pero ang isinisigaw, hindi ang pangalan mo.

kaibigan lang ako… alam ko.

          dumarating ang panahon na mapapamahal ka sa isang kaibigan… magiging bestfriends kayo hanggang sa maging special friends… ipagtatapat mo kung ano ka talaga. malalaman niya at matatanggap ka niya. may mangyayari sa inyo… pero para sa kanya kaibigan ka lang niya. mga malalamig na gabi na wala siyang kasama kundi ikaw… at magpapainit kayo… trip-trip lang pero tumatatak sa pagkatao mo. den magmamahal siya ng iba… mawawalan siya ng panahon sayo… nahuhumaling siya sa mahal niya. dumarating ang panahon na aaminin niyang napapamahal na siya sa iyo nang higit sa kaibigan pero hindi umaabot sa pagiging kabiyak.

lalaki siya at lalaki rin ako… alam ko….

pero bakit kinakailangan na mabuhay sa mapagkunwaring mundo ang isang kagaya ko? bakit kinakailangan na lokohin ang sarili na balang-araw o hindi darating ang panahon na maisasantabi ka dahil nadala ang “mahal” mo ng tawag ng kalikasan at naturalidad… na lalaki siya at ang lalaki ay para sa babae hindi para sa isa pang lalaki.

bakit nagkaroon pa ba ng bading, bakla, silahis, bisexual, homosexual, gay, tomboy, t-bird at kung anu-ano pang hindi lalaki at hindi rin babae. bakit kinakailangan na maging ganuon ang isang tao… na mararamdaman na lamang niya na babae siya… pero nasa katawan ng isang lalaki. bakit kinakailangan na GANUN? BAKIT?

echos lang… senti effect naman paminsan-minsan.

…. lakas ng ulan PUCHA parang magigiba tong opisina!

chakablog

     nitong mga nakaraang araw… hindi ko matapus-tapos ang project ko sa team namin kasi i’m so busy bloghopping. as in andami kong nakitang malulufet na blogs na nakakatawa, may katuturan at talagang walastik sa design. etong saken na nga lang ata ang chakaness eh. wish ko lang pwede rin akong maglagay ng maraming-maraming pampaganda sa sidebar ko… like music (kasi songspot lang na puro di sikat na songs ang nakalagay) ang saken… la ako magawa, at least may music na ngayon tong kaharian ko. PUCHA! di gaya ng blogspot na tadtarin mo ng analog clock, videos, songs at kung anek-anek pa. dito maxadong limited, pero hintayin ko na lang siguro na maging mas maganda ang wordpress.com. di tuloy ako makapaglagay ng chatbox.

eniweiz…

ang cute ng mga napuntahan kong blogs… nagmukha tuloy cheapipay tong blog ko ha ha ha! tingnan nyo na lang sa blogroll ko. inggit na inggit na tuloy ako he he he! pero sabe nga naman nila “habang maiksi ang kumot, matutong mamaluktot!” wait ko lang na mabago ang system at madagdagan ng add-ons ang wordpress.

… teka back to work muna

wow mali!

umalis na or lumipat na ng bahay sina Red, at napakalayo… sabe niya kasi malapit na raw sila sa Market Market! ang layo kaya ng Bicutan Taguig… wala rin naman akong balak na sundan sila dun, Para saan pa ang pagsunod ko? para makigulo or gumawa ng gulo? NO THANKS! Okay na ako dito… kaso hindi pa rin mawawala yung pag-aalala ko na baka hindi na dumating si Red.

hindi ko na xa inabutan nung umalis sila. hanggang 11PM nga daw ay hinihintay niya ako, ang kaso nga… alas-dose na ako nakarating sa bahay.

dumating ang Saturday… hinintay ko si Red. Siyempre yun lang naman talaga ang araw na nagkikita kame… iniisip ko na PWEDE na sa araw na iyon kame magkita or darating sya. Pero sa isang banda iniisip ko na nagalit siya nang hindi ako dumating sa oras na pinag-usapan namen at tuluyan nang di na magbabalik. Super hintay to the highest level talaga ako…

1:00 PM   – dapat nakikita ko na xa.
2:00 PM   – wala pa rin…
3:00 PM   – nawawalan na ako ng pag-asa…
6:00 PM   – nagbabakasakali pa rin ako… pero la talaga.
9:00 PM   – nakipag-inuman na ako ng todo… la na eh!

nakatulog ako na lasing na lasing at naluluha, kasi hindi na siya dumating… galit yata talaga.

SUNDAY: nagising ako nang maaga at nagpunta kaagad sa kuwarto nina Vanessa at King…

Vanessa:   anjan si Red ah!
Cleo:     di nga?
Vanessa:   hinahanap ka nga sakin eh, sabe ko tulog ka pa!
Cleo:     walang charutan ha! (sabay baba)

nakita ko siya na naglalaro ng baraha sa Crime Watch Headquarters… di naman ako makalapit at baka makita ako ng mga kamag-anak niya at magsumbong kay Matilda (hindi ako takot, yoko lang ng gulo). Maya-maya nakita ko na siya na papasok sa Karerahan. sumunod ako at saktong walang tao. nag-usap kame. nang bumaba ang kuya ko, nakita pa niya kame.

Red:     di na kita nahintay. anong oras ka ba dumating?
Cleo:    mga 11PM
Red:     Ungas! e di naabutan pa kita… sabe ni P. Denz 12am ka na raw umuwi.
Cleo:    oo nah! kala ko kasi niloloko mo lang ako na aalis ka eh.
Red:     marame namamatay sa maling akala… o ano musta na?
Cleo:    eto okay naman. musta na anak mo?
Red:     okay naman.
Cleo:    bat di ka dumating kahapon? hinihintay kita.
Red:     marame pa kasi inaayos sa bahay eh.
Cleo:    ganun ba? kelan ka babalik?
Red:     sa Sabado… maaga tayo magkita.
Cleo:    o sige.

nag-usap pa kame hanggang sa magpaalam na nga siya. bago siya umalis kiniss ko muna siya sa lips at niyakap nang napakahigpit na para bang hindi na kame magkakahiwalay. PUCHA! nagulat ako nang biglang lumitaw si P. Denz sa gilid. Kanina pa pala nanonood. Sabe niya nakita pa kame ng kuya ko. UNGAS! un pa! nagpaalam na rin ako kay Red saka ako dumiretso sa kuwarto nina King.

Wow mali! kasi kala ko di na talaga sya babalik he he he!

King: the Last Saga (ano un?)

bwa ha ha ha ha! tapoz na rin sa wakas ang mga chronicles ni King. Hulaan mo kung baket??? bwa ha ha! dahel ba natikman ko na xa or what??? oi teka teka… sori pero hindi naman ahas para tikman ang kaibigan ko na syota ng isa ko pang kaibigan.

NOTE: tingin ko… eto na ang pinaka-LAST na entry na naglalaman ng KING CHRONICLES.

wala kaming magawa ni P. Denz kaya naisipan namen na pumunta na lang sa Recto para makitambay kina Vanessa at King. Naabutan namen si King na nagsusugal… baraha pero di ko alam ang laro. Tinabihan namen xa, maya-maya naisip namen ni P. Denz na bumili ng maiinom at makakain (meryenda lang huh!) so Gora kame sa San Miguel Food Shop sa tabe ng Sogo Hotel Recto. Nang namimili na kame ni P. Denz ng inumen… me nakita akong kakaiba. Iba-iba pa ang kulay nila… ang bagong “Infinite” maganda ang kulay at ang flavors ay Green Tea (kulay green), Pineapple (kulay yellow) at Strawberry (kulay Red).

Cleo:   ui eto mukhang masarap.
P. Denz:   oo nga! akin Yellow.
Vanessa:   ano ba yan?
Tindera:   nakakalasing ho yan!
Cleo:   ganun? magkano ba to?
Tindera:   … (hindi ata narinig)
Cleo:   ui magkano to miss?
Tindera:   twenty pesos po.
Cleo:   mukha ba kong matanda?
Tindera:   ay sori po.

na-challenge kame kung nakakalasing nga ba talaga ang Infinite na yun na mukha namang juice dahil sa kulay. Binili namen lahat ng kulay (3 lang) isa sakin yung Red, ke P. Denz yung Yellow at kay King naman yung Green.

King:   (nakangiti) ui bago…. (ininom at nabigla) Pucha, ampangit ng lasa… alak ata to eh!
Cleo:   hindi naman masyado.
King:   di masarap.
Cleo:   ayaw mo ba?
King:   hindi sige… okay na to.

naubos ko yung akin. naknampootahkte, medyo chaka yung lasa pero di ko inisip na ganun kaya naubos ko. Masarap naman pala, kailangan nga lang makasanayan. Pero PUCHA mejo nahilo nga ako… ano pa kaya kung nakailan ako, malamang senglot ako. Naghati kami ni P. Denz sa inumin niya… napansin ko na wala na yung Green Tea ni King. nalaman ko na itinapon ng ugok. zemfre kunwari naasar ako. maya-maya naisipan namen ni P. Denz na lokohin si King. Umuwe kami at natulog naman ako. nang magising ako sakto namang dumating sina P. Denz, King at Vanessa. Di ko sila pinansin… kunwari ng galet ako eh.

King:   napaka-matampuhin mo.
Cleo:   nakakabanas ka kaya… dapat sinabe mo na lang na yaw mo… tatapon mo lang pala.
King:   e di sorry na… to naman.
Cleo:   o sige na nga… tara samahan moko.
King:   saan?
Cleo:   sa Recto.
King:   ano gagawen naten dun?
Cleo:   iinom.
King:   bat di na lang dito.
Cleo:   joke lang. bibili lang tayo nung Infinite (naadik na ba ako?)
King:   o sige teka.

pumanik si Ugok at pagbaba nakadamet na. pero kasama si Vanessa at P. Denz, di namen sila sinaman. inakbayan kaagad ako ni King. sa daan napagkasunduan namen na HARD na lang ang iinumen namen. Yung may patalastas ni Dennis Trillo. teka ask ko sa fren ko…. ah lam ko na Generoso brandy pala yun. ang chazer namen ay Tang Iced Tea. WEIRD. hindi kame nakuntento, nadagdagan pa ng Gran Matador. Bangenge na tuloy kame pagkatapos. Naisip ko rin na last na yung paglalandi ko kay King.

Cleo:   ui King… meron ako hihilingin sayo.
King:   ano yon?
Cleo:   last na naman ito eh…
King:   okay sige ano ba yun?
Cleo:   eto (sabay kiss sa lips at yakap ng mahigpit).
King:   … (natameme)

pagbaba namen ni P. Denz, kasalukuyang nagkukuwentuhan ang mga Temple. so join kame, nandun yung mejo slight crush ko. si Drake… ziyemfre senglot ako kaya mejo pa-effect. kinamayan ko siya bilang temple.

Cleo:   (lalaki)  nag-inuman na kayo brod?
Drake:   oo brod. pauwe na nga kame eh.
Cleo:   (simpleng dikit para amuyin ang boylet) (potah ambango!) toma rin kame eh.
Drake:   (la alam) kame gabi-gabi toma nang toma… required eh. he he he!
Cleo:   (pamhin pa rin) oo naman, kahit ako nung sumali sa gang lage kame toma.
Drake:   ganun naman ata lahat eh.
Cleo:   oo nga. pauwe na kayo niyan?
Drake:  oo, sensiya na tol, next time tayu-tayo naman ha!
Cleo:   oo naman. minsan.
Drake:   sige na tol, hinihintay na nila ako eh… next time toma ha!
Cleo:   oo ba! (sabay hawak ng kamay… hand sign para di halata)

pagkaalis nina Drake…

P. Denz:   tangna… landi mo neng…
Cleo:   wala namang inggitan.
P. Denz:   ha ha ha! akin yung isa.
Cleo:   pucha ambango.
P. Denz:   landdiiiii.

da return op ABNER…

kahapon nalaman ko na dumateng ang ex-bestfriend ko na si ABNER… eniweiz, xa lang naman talaga ang itinuring kong bestfriend. at eto pa! hinahanap daw ako ng GAGEW! eh keber ko naman! Hindi na lang ako bumaba, hinayaan ko na lang xa mag-ikot-ikot doon. At eto na nga… hindi nakatiis ang pobre, pumanik pa samin… sakto naman na nanonood ako ng TV, huli! hahaha bumaba na lang ako… pero di pa rin naligo, di naman ako amoy-kilikili eh hahahaha! Mas nakakatawa kasi ang bati niya sakin:

Abner:   (pa-cute) bat di ka bumababa?
Cleo:     (mataray) la naman akong bababain na eh… umalis na si Red.
Abner:   GANUN? namiss kita eh!
Cleo:     ha ha ha! Wag ka magpatawa.
Abner:   di mo siguro ako na-miss?
Cleo:     (malamang! hindi) …
Abner:   ???
Cleo:     (umupo na lang)… musta na pamilya?
Abner:   okay naman. Bihis ka… pasyal tayo.
Cleo:     ha ha ha! lilibre moko?
Abner:   papapalit muna natin tong dollars ko… tapos nood tayo sine.
Cleo:     wag na lang pambili mo na lang yan ng gatas ng anak mo.
Abner:   to naman!
Cleo:     …..

PUCHA teka di ko na maalala yung iba pa naming pinag-usapan. Di naman kasi ako natutuwa hahahaha! Masama na ba ako? pootahkteh naman talaga oo. Biglang dumating yung bayaw niyang Punyetero na ma-epal din sa earth. Kaya magkasama na lang silang umalis dahil ayaw ko naman talagang maglalalakad. Hindi niya na rin siguro napansin na pinangangalandakan ko ang pangalan ni Red na si Red lang ang hinihintay ko. Kasi di naman siya  nagrereact.

Bayawak niya:   tara sama ka Cleo.
Cleo:     wag na kayo na lang… di pako naliligo.
Abner:   okay lang naman yan ah.
Cleo:     sayo okay sakin hindi… kayo na lang kasi.
Abner:   to naman ansungit.
Cleo:     sungit ba ko? sira.
Bayawak niya:   ayaw mo sumama samen samantalang ke Red ambilis mo.
Cleo:     pakelam mo???
Bayawak niya:   … (pahiya)
Abner:   sige bes (ano daw??? BES) sandali lang naman kami eh, hintayin mo na lang ako.
Cleo:     wag kayo magmadali, wala naman akong balak maghintay… (sabay alis)
Abner:   ????

Hindi naman siguro obvious na ala akong balak makipag-bolahan or makipagkuwentuhan sa kanya diba? eh siya naman talaga ang may kasalanan kung bakit naging COLD and BITTER-BITTERAN ako sa kanya. La rin naman akong balak manood ng sine… try ko maging sad kasi ala si Red. Hihintayin ko na lang susunod na balik ni Red saka kami manonood ng sine.

bumalik pa kaya xa?

nalulungkot ako…

pag-uwi ko ng bahay kagabi, sinabi sakin ni Vanessa na hinahanap raw ako ni Red dahil aalis na sila. hindi naman ako agad naniwala kasi nga naman, may usapan kami ni Red na magkikita pa kami.

Cleo:     pucha kagabe me sinasabe pako ayaw mo na lumabas!
Red:     eh me ginagawa pa kase ako nun eh.
Cleo:     punung-puno ng dahilan yang kukote mo! anlakas mo magsinungaling!
Red:     di ko maiwanan yung ginagawa ko, inaayos ko yung mga gamit eh.
Cleo:    ano ka! e sabe sakin ng bro mo, sabi mo daw inaantok ka na.
Red:     kanino ka ba naniniwala???
Cleo:     di ka kasi kapani-paniwala.
Red:     o ano pa sasabihin mo?
Cleo:     nagmamadali ka? lumayas ka!
Red:     kita mo namang dala ako tong anak ko, nakahubad pako.
Cleo:     (changed d topic) kelan talaga kayo aalis?
Red:     mamaya…
Cleo:     naku wag ka ngang gumanyan… parate naman eh.
Red:     e di wag ka maniwala, agahan mo uwe.
Cleo:     (sinimulang maglakad papunta sa kanto, habang sumusunod si Red) hintayin mo na lang ako.
Red:     anong oras ka ba uuwi?
Cleo:     mga 11pm
Red:     PUCHA, paghihintayin moko, gusto mo ba kami mamatay?
Cleo:     ui OA ka! bat naman kayo mamamatay?
Red:     tange… delikado yung lugar na yun.
Cleo:     o sige basta hintayin moko… sige na umuwi ka na!
Red:     sige… alas singko ha!
Cleo:     LECHE alas-diyes!

hindi ko na pinansin pa ang mga pahabol niya, basta umalis na lang ako dire-diretso… di pa rin ako naniniwala na aalis na nga sila, kasi nga nakita kong naglalaba si Matilda. hindi ako umuwi ng 5pm, hindi ako umuwi ng 10pm… umalis ako ng 11pm sa office at dumating ako sa bahang ng 12am. nakipaglandian pa akong umaatikabo kina King… masaya kaya! hindi ako naniwala sa sinabe ni Vanessa na umalis na nga daw si Red.

nang magkayaan na kaming magpahinga na! nagsisisipol ako sa tapat ng bahay nina Red. antagal lumabas ng hayup! maya-maya lumabas na kuya niya. sinabi nga na wala na raw sina Red. dahel di talaga ako naniniwala, Pinasilip niya pa ako sa bahay nila. PUCHA! la na nga mga gamit. Yung mga nilabhan pala ni Matilda kanina ay mga damit ng kuya ni Red, kasi sa iba nga raw siya lilipat dahel maxadong malayo ang lilipatan nila. Naknampootah… nalungkot tuloy ako bigla. Paano kung di na siya bumalik? Pano kung umalis na siya forever… di na niya ako maalalang balikan? Pero malakas pa rin naman ang loob ko na babalik siya… nangako siya… babalik siya… malamang kapag di na siya bumalik, magbago na ang ikot ng mundo para saken… malamang mahirapan ako makalimot. di ba nga mahal ko xa.

siya yung tipo na hindi ko kailanman mapapalitan ng iba! mahal ko siya… kapag nawala na xa, hindi na ako maghahanap ng iba…. mambababae na lang ako. titigilan ko na rin ang kabaklaan ko. magiging straight nako. kaya ko naman eh. ipinapangako ko na xa na ang huling lalaking mamahalin ko ng ganito. PRAMIZZZ!

si Red ba o si King?

ginawa ko ang entry na ito dahil meron lang akong gustong ilabas na nasa loob ng puso ko. Punyeta! nito kasing mga nakaraang araw… puro na lang si King ang binibigyan ko ng pansin. Masyado na akong nalunod sa kumunoy niya. Naknampootahkteh naman! Hindi ko kasi mapigilan na matuwa at maging masaya lalo na if King is around me.

Ang malaking tanong? Sino ba talaga Kuya? Si Red ba o si King!

Malandi man ako, hindi ko na pag-iisipan pa ang isasagot ko sa tanong na yan! Ngayon ko pa lang dahan-dahang nakikilala si King, at alam ko na maganda na kaagad ang samahan namin. As in! Masaya ako kapag nakikipagkuwentuhan sa kanya at alam ko rin naman na enjoy siya na kausap ako. Alam ko na minsan sumosobra ang harot ko sa kanya na minsan nga ay nagiging OA na! Yung type na napapahiya na lang ako sa sarili ko at mapapansin kong nakakatawa na pala ang ginagawa ko. Alam kong sira ang first impression sakin ni King, masyado kasi akong lumandi sa kanya to the point na nakakasuka na ang kabadingan ko. Nasan na ang pamhinta effect? Baklang-bakla ako kapag kasama ko siya… hindi ko alam kung bakit hindi ko kayang manahimik at magseryoso kapag kasama siya. Kailangan talaga na suntukin ko siya, kurutin, hawak-hawakan, asarin, landiin, amuy-amuyin, hipuan at malamang… pagpantasyahan. Nakakatawa pa na masyado ko siyang binibigyan ng atensiyon na nagiging TOPIC na siya ng buhay namin (pati ni P. Denz at Vanessa). Madali akong nakakapag-isip at hindi ko makalimutan ang mga pinag-uusapan at ginagawa namin na magkakasama na nasa level na naisusulat ko pa yon kinabukasan saka gagawa ng sunud-sunod na entries na ang topic ay siya. Halatang-halata na sa araw-araw, bawat nangyayari, naaalala ko, naiisip ko… at ipinagmamalaki ko sa lahat ng tao… mukha na tuloy akong GAGO!

Si Red… ilang araw na hindi ko nakikita, ni hindi ko naman hinahanap. Ni hindi nga pumapasok sa isip ko. Ni hindi ako kinikilig pag naaalala ko. Anak ng pusanggala naman! Iba pa rin si Red. Matagal ko na siyang kasama, saksi ako sa paglaki niya at pagkakaroon ng pamilya… magkasama kami sa lahat ng bagay! Masaya ako kapag kasama ko siya at alam ko rin na masaya siya kapag kasama niya ako. Hindi ako kailanman naging OA sa kanya… alam niya ang totoo at sanay siya na minsan ay sweet ako, at kadalasan seryoso. Madalas kami mag-away… pero that doesn’t mean na nababawasan ang pagmamahal ko sa kanya. Nagkapamilya siya’t lahat-lahat pero nanatiling nakakabit ako sa buhay niya. Mahilig lang talaga siguro akong makipagharutan kaya madalas kapag wala siya… at may nakikita akong IBA (ung cute ha) nakakalimot ako…

Mahal na mahal na mahal na mahal ko si Red one million times…. Siya ang kasagutan sa kalungkutan ko at pangungulila, malayo man siya, malapit pa rin sa puso ko. Ipinaglaban ko siya noon! Ipaglalaban ko siya ngayon at patuloy na ipaglalaban habampanahon… yun ay kung ganundin siya, dahil ang makakapagpaalis lang sakin sa buhay niya… ay mismong siya lang at wala nang iba.

Close friend ang turing ko kay King, masarap kausap at kasama… wala nang iba pa. Nagagwapuhan ako sa kanya pero that doesn’t mean na mahal ko siya or crush ko siya. Mahal ko si Red, wala nang iba! Wag ka nang kumontra! Naknampootah nagdadrama eh!

NOTE:  sorry ha! medyo serious effect ako ngayon eh! aalis na kasi siya… totoo na!

King: cLoser u and i (part 4)

anak nang pohtahkteh, di na ba talaga matatapos ang Chronicles ni King dito sa blog ko he he he! halata tuloy na inlavavo na nga talaga ako sa wafung toh! pucha! here goes… pag-uwi ko galeng sa work, nakita ko sina Vanessa at King. halatang nag-aaway ang dalawa. umuwe si Vanessa na mejo praning or tulala. naglaba na lang si Chimi Vanessa while waiting for King to arrive. nang dumateng si King, kasalukuyan ko pang kausap si Red sa may pintuan. PUCHANESS! di ko tuloy malaman kung sino uunahin (hek hek hek!) nang umales si Red, gora na ko kay King. diretso siya sa Karerahan (NOTE: gambling Lord kame) nilapitan ko xa at nakipag-asaran ako. maya-maya naisipan na lang namen na mag-inuman sa roof ng bahay namen. sinabayan namen si Vanessa nang magsasampay na xa.

Sa bubong…
          habang busy si Vanessa sa pagsasampay, umupo naman kame ni King sa di-kalayuan at sinimulan ang isang masayang chikahan! Ikinuwento niya saken na lagpas 100 na ang naging girlfriends niya. As in naging 6 timer siya. Kilabot pala xa ng mga kolehiyala. Ma-erbog pala talaga ang wafu! Lahat daw kase ng naging girlfriend niya, nabongkang niya. LUFET! pero di ko naman masisisi ang mga girlash na eto kase kung ako naging girlaloo, malamang na nagbobongkangan kame ngayon at hindi nagkukuwentuhan nang ganitech! Ha ha ha! Landiiiiiiiii!

King:     kung nakita mo lang ako nung teenager ako. habulin talaga ako. (nagyayabang)
Cleo:     BAKIT? eh gwapo ka pa rin naman hanggang ngayon ah!
King:     MAS gwapo ako dati UNGAS!

kinalkal ko talaga ang buhay ng loko… MOMENT ko toh hallleeerrr! kailangan makilala ko xa nang buong-buo. nagpatuloy ang kwentuhan namen hanggang sa kung ilang taon xa nang makatira.

Cleo:     ilang taon ka unang nakatira?
King:     mga dose.
Cleo:     landi mo!

zempre ask ko rin xa kung sino at kung meron ba xang minahal sa lahat ng mga naging girlfriends niya or kung may anak na ba xa na im sure meron…

Cleo:     sa lahat ng naging girlfriend mo, sino pinakaminahal mo… ung as in na gusto mo talagang makasama forever?
King:     sa ngayon wala pa.
Cleo:     talaga? e si Vanessa?
King:     iba na kasi ung usapan kapag MAHAL na eh… sa ngayon di ko pa iniisip yung ganun.
Cleo:     ilantaon ka na ba?
King:     23
Cleo:     kelan mo balak manahimik sa buhay… i mean lumagay sa tahimik?
King:     basta di pa ngayon. yoko pa. papakasawa muna ako… ha ha ha!
Cleo:     malamang nagkaanak ka na!
King:     oo naman.
Cleo:     ilan?
King:     tatlo… puro panganay.
Cleo:     di mo ba sila namimiss???
King:     HINDI! bakit naman? e minsan ko lang naman sila nakita.
Cleo:     sabagay…

umikot nang umikot sa magdamagan ang kuwentuhan namen. natapos lang nang mamalayan nameng ubos na pala iniinom namen, kaya kailangan na magpahinga dahel si Vanessa ay halatang inaantok na rin.

sa kuwarto…
         tabi kame ni King sa higaan, napapagitnaan namen xa ni Vanessa. ni hindi ko xa hinawakan nang magdamag, baka kasi isipin niya pokpok ako at katawan niya lang ang gusto ko. ayokong isipin niya na nalilibugan ako sa kanya at notabelles niya lang ang gusto ko sa kanya. isa pa rin naman akong maria clara ha ha ha! nagising ako ng mga 9AM, napatingin ako kay King, niyakap ko xa. kiniliti ang batok, gumalaw sya. niyakap ko na lang. he he he! tsansingan everrrr! matagal akong nakayakap sa kanya hanggang sa nakatulog ako at muling nagising. ambango niya…. mga 10am lumabas na ako ng room, baka kasi balak nilang magbongkangan, tingin ko nakakaistorbo ako kaya, binigyan ko na sila ng space! mamaya na lang ulet.