Imbak para sa Mayo 29, 2007

kakatuwang lines…

Posted in Uncategorized on Mayo 29, 2007 by Prinsipe ng Pangarap!

“Pinapaikot mo lang ako. Nagsasawa na ako. Mabuti pang patayin mo na lang ako.”
- Electric Fan

“Hindi lahat ng walang salawal ay bastos”
- Winnie the Pooh

“Alam mo ba wala akong ibang hinangad kundi ang mapalapit sa ‘yo? Pero patuloy ang pag-iwas mo”
-Ipis

“Hala! sige magpakasasa ka! Alam ko namang katawan ko lang ang habol mo.”
-Hipon

“Hindi lahat ng green ay masustansya.”
-Plema

“Ayoko na! pag nagmamahal ako lagi na lang maraming tao ang nagagalit! wala ba akong karapatang magmahal?!?”
-Gasolina

“Kusang loob mo namang isinulat ang pangalan mo tapos magreerklamo ka pag nabanggit ang pangalan mo.” -Classcard

“Hindi ko hinahangad na ipagmalaki mo na ako’y sa yo. Ayoko ko lang naman na sa harap ng maraming tao
ganun mo na lang ako itanggi..”
-Utot

“Sawang sawa na ako palagi nalang akong pinagpapasa- pasahan, pagod na pagod na ako.”
-Bola

“You never know what you have till you lose it. and once you lose it, you can never get it back”
-Snatcher

“Hindi lahat ng pink, KIKAY!”
-Majinboo

“Ginawa ko naman lahat para sumaya ka. Mahirap ba talagang makontento sa isa? Bakit palipat-lipat ka?
-TV

“Hindi lahat ng maasim may vitamin c”
-Kili Kili

Sige, batihin mo ako…. Sigeee…..BATEEEEE E!!!!!!!!
-Omelette

“Pilitin mo man na alisin ako sa buhay mo, babalik at babalik ako!
-Libag

“Wag mo na akong bilugin..”
-Kulangot

“Paano tayo makakabuo kung hindi ako papatong sa iyo?”
-Lego

“Hindi lahat ng dugo puedeng idonate”
-Regla

bashtush

Posted in Uncategorized on Mayo 29, 2007 by Prinsipe ng Pangarap!

this coming saturday… im thinking na kalimutan na ang byongkangan wid Red. gusto ko naman kasi na maramdaman niya na hindi lang byongkangan ang pumapasok sa utak ko pag kasama ko siya. Tingin ko naman kaya ko… pipilitin ko. Bahala na! balak ko kasing senti-sentihan ang drama namin ni Red sa Saturday. Yun bang tipong… super kumustahan, kuwentuhan and everything lang ang drama maghapon.

tingin ko mahihirapan ako kasi naeerbog na kaagad ako kapag kasama ko ang hayup na Red. naisip ko lang kasi na bat naman ngayon wala siya… oki lang saken. okay na siguro saken yung magkayakap kami habang brifangga lang ang suot namen pareho. malay mo… bigla na naman syang magsalita ng… “ayaw mo ba?” Putah…. ang ganda ko na naman kung saka-sakali na yayain niya ako kapag di ako gumalaw. sarap kasi ng feeling na super-bulong ang ungas habang super-dikit ang lips nya sa ears ko. Kiliti talaga OVERRRR!

naaalala ko tuloy last saturday nang magjoplafan kame. bigla siyang tumigil…. Potah! ako lang ang sumisige… nang maramdaman kong bumubuka na agen ang lips ng Ungas… kilig na naman aketch… tapos bigla akong kinagat! Potah nagdugo ata ang labi ko. pero oki lang, feel ko ang sadista effect paminsan-minsan. un na nga simula na ng suntukan at tadyakan at sampalan at kagatan hanggang sa magkaputukan ha ha ha!

remember ko pa rin kpag trip nyang nananakit like isasagad ang notabelles ng todo. or bibiglain ang pagkadyot kaya masasapak ko siya. Potah! daring! tapos yung kumakanta ako sabay subo sa micropono niya at kapag lalabasan na eh isasagad kaya sa lalamunex na didiretso ang gatas. Potah talagang nasasapak ko siya pag ganun. Potah kababuyan na naman tong natatype ko… ANUH BAH!

alam ko…

Posted in Uncategorized on Mayo 29, 2007 by Prinsipe ng Pangarap!

alam ko…

          bilang isang bisexual na hindi pa nag-a-out, maraming mga bagay na hindi magawa. hindi naman ako ganoon kabakla na gustong magsuot ng damit-pambabae… ano ko siraulo? para ipangalandakan ang kabaklaan ko? ok sige aaminin ko, dumating sa panahon na nakapag-girl attire ako… but that was then at syempre walang ibang nakakakita at nakakasaksi kundi yung mga kaibigan ko na alam kung ano nga talaga ako. iba pa rin talaga ang feeling kapag naka-takong ka na 4 inches… walastik! sarap din ng feeling kapag nasasabihan kang “ui antambok ng pwet mo!” he he he!

hindi nararapat ang damit-pambabae saken… alam ko.

          hindi na mabilang kung ilang beses na nagustuhan ko ang iba’t-ibang lalaki. Sarap kasi ng feeling lalo na kapag inaakbayan ka ng type mong boylet. di niya alam kinikilig na pati tumbong mo! What a feeling talaga! Priceless, lalo na kapag nakikipag-inuman ka sa barkada mong mga lalaki and then suddenly magpapakitaan ng notabelles… palakihan ba! ha ha ha! sarap ng feeling na napakadaling lapitan at yakapin or akbayan o makatabing matulog or magpahinga ng type mo na ang akala niya eh “friendly” lang o “walang malisya” pero para sa iyo… nag-wewet ka na! Potahness. sarap ng pakiramdam kapag nanalo kayo sa basketbol at kaw ang MVP or nakapagpanalo sa team at bubuhatin ka… halleluiahhhhhhh!

mapagkunwari kasi ako… alam ko.

          siyempre masakit na makita mo ang “mahal” mo na nahuhumaling sa iba na hindi ka naman niya pinapansin, nagpapalakad sa iyo, nagpapasama na manligaw… iniiyakan ang mahal niya kasama ka… sabay kayong malalasing at makikita mo ang sakit na nararamdaman niya na parang sa iyo na rin. dumarating talaga ang panahon na niyayakap ka ng mahigpit ng “mahal” mo habang humahagulhol siya sa balikat mo… pero ang isinisigaw, hindi ang pangalan mo.

kaibigan lang ako… alam ko.

          dumarating ang panahon na mapapamahal ka sa isang kaibigan… magiging bestfriends kayo hanggang sa maging special friends… ipagtatapat mo kung ano ka talaga. malalaman niya at matatanggap ka niya. may mangyayari sa inyo… pero para sa kanya kaibigan ka lang niya. mga malalamig na gabi na wala siyang kasama kundi ikaw… at magpapainit kayo… trip-trip lang pero tumatatak sa pagkatao mo. den magmamahal siya ng iba… mawawalan siya ng panahon sayo… nahuhumaling siya sa mahal niya. dumarating ang panahon na aaminin niyang napapamahal na siya sa iyo nang higit sa kaibigan pero hindi umaabot sa pagiging kabiyak.

lalaki siya at lalaki rin ako… alam ko….

pero bakit kinakailangan na mabuhay sa mapagkunwaring mundo ang isang kagaya ko? bakit kinakailangan na lokohin ang sarili na balang-araw o hindi darating ang panahon na maisasantabi ka dahil nadala ang “mahal” mo ng tawag ng kalikasan at naturalidad… na lalaki siya at ang lalaki ay para sa babae hindi para sa isa pang lalaki.

bakit nagkaroon pa ba ng bading, bakla, silahis, bisexual, homosexual, gay, tomboy, t-bird at kung anu-ano pang hindi lalaki at hindi rin babae. bakit kinakailangan na maging ganuon ang isang tao… na mararamdaman na lamang niya na babae siya… pero nasa katawan ng isang lalaki. bakit kinakailangan na GANUN? BAKIT?

echos lang… senti effect naman paminsan-minsan.

…. lakas ng ulan PUCHA parang magigiba tong opisina! :-(

chakablog

Posted in Uncategorized on Mayo 29, 2007 by Prinsipe ng Pangarap!

     nitong mga nakaraang araw… hindi ko matapus-tapos ang project ko sa team namin kasi i’m so busy bloghopping. as in andami kong nakitang malulufet na blogs na nakakatawa, may katuturan at talagang walastik sa design. etong saken na nga lang ata ang chakaness eh. wish ko lang pwede rin akong maglagay ng maraming-maraming pampaganda sa sidebar ko… like music (kasi songspot lang na puro di sikat na songs ang nakalagay) ang saken… la ako magawa, at least may music na ngayon tong kaharian ko. PUCHA! di gaya ng blogspot na tadtarin mo ng analog clock, videos, songs at kung anek-anek pa. dito maxadong limited, pero hintayin ko na lang siguro na maging mas maganda ang wordpress.com. di tuloy ako makapaglagay ng chatbox.

eniweiz…

ang cute ng mga napuntahan kong blogs… nagmukha tuloy cheapipay tong blog ko ha ha ha! tingnan nyo na lang sa blogroll ko. inggit na inggit na tuloy ako he he he! pero sabe nga naman nila “habang maiksi ang kumot, matutong mamaluktot!” wait ko lang na mabago ang system at madagdagan ng add-ons ang wordpress.

… teka back to work muna :-)