search engine faker

WARNING: kung nagse-search ka lang sa anumang search engine at napunta ka sa blog na ito, kalkalin mo muna bago ka gumetlag! tangina ka!

sa isa ko pang blog, marami nang nakaka-view basta ba i-search lang nila ang: macarthur, bobong libro, bob ong, pigsa, buhay, padre mariano gomez…. and so on.

PUCHA mas nagtataka tuloy ako na sa site na ito na puno naman ng mga magagandang kuwento eh hindi nakikita sa search engine. kaya mayron na ako ngayong sagot diyan bwa ha ha!

eto…

buhay
life
bakla
gay
homosexual
pamhinta
prinsesa
prinsipe
hari
reyna
puta
burat
puke
tamod
suso
kantot
kantutan
chupa
chupaan
tirahan
masarap
nakakabaliw
baliw
praning
bioggraphy
autobiography
pinoy
pinay
pilipino
pilipina
pinas
scandal
dennis trillo
mark herras
angel locsin
jennylyn mercado
richard guttierez
lupin
pilipinas
pinas
putakte
chaka
charot
chorva
diwata
fairy
dictionary
yahoo
friendster
blog
computer
nokia
salamin
kuwento
kalibugan
malibog

wala na nga ba?

isa lang ang tanong sa isip ko sa ngayon… “wala na nga ba talaga si Red sa buhay ko?”

ako mismo, hindi ko masagot ang sarili kong katanungan na pilit na sumisira sa pag-iisip ko. hindi ako DUWAG na basta-basta na lang tatanggap ng pagkatalo. pero di ba, ang sabi nga nila… –if you love someone, set him free. sa totoo lang… okay na sa akin na hindi na nga talaga babalik pa sa buhay ko si Red. wala sa akin ang desisyon kung ipagpapatuloy pa ba namin ang kuwento naming dalawa. pwede nang lagyan ng –THE END– ang kuwento namin, hindi naman lahat ng kuwento nauuwi sa happily ever after.

hindi ito isang fairy tale, hindi rin isang pelikula… totoong buhay to! sa ayaw at sa gusto ko.

nagtataka ako…
napakarami namang iba diyan na maaari kong mahalin at maaari ring suklian ako ng pagmamahal. napakalaki ng mundo at bilyon-bilyon ang mga tao. isa lang siya sa mga mahahalagang taong dadaan sa buhay ko. tumatak man ang presensiya niya sa puso ko, kung wala na talaga… wala na!

kahit kailan, hindi ko siya inutusan na mahalin ako nang higit pa sa kaibigan… although iba na talaga ang turingan namin, meron ba namang magkaibigang nagse-sex LECHE! hindi kami magkaibigan, hindi rin mag-jowa, kapwa kami baliw na pilit itinama ang mali. sa huli isa-isa naming naramdaman na mali pala… ang kaso siya ang unang nakadama. ngayon lang naman to, siguro sa isang linggo na-overcome ko na ang FEAR na wala na nga talaga siya, at matatanggap ko na. pero sa ngayon… slight pa lang. nagtatanga-tangahan ako. naglalaro.

kung babalik siya… ngayon man, bukas, o kailanman… tatanggapin ko siya. parang walang nangyari. kahit may asawa na ako, kahit may mga anak na ako… kahit may iba nang mahalagang tao sa buhay ko. iba pa rin siya. minsan lang ako mangarap, kaya pakiramdam ko, nangyayari talaga ito.

sa kanyang pagbabalik, nandito pa rin ako… at kung hindi naman, nandito pa rin naman ako.

———-0———-

May 20, 2007 – SUNDAY

—ang huling pagkikita namin ni Red, ang huling yakap. ang huling halik.

P. Denz, Itaktak MO!

si P. Denz (bwa ha ha ha ha!)

kapag nakikita ko na itong taong ito… natatawa na ako.
hindi dahil sa mukha siyang clown, ewan ko basta lang natatawa ako.

masarap kausap, kasama at ka-duet sa kantahan.

sabi niya sa akin ako daw ang nagturo sa kanya ng kabaklaan. POTAH! di kaya, bata pa lang siya mahinhin to the highest level na itech.

kapag makikita mo siya sa kahit saan, at hindi mo siya kilala, malamang mapeke ka inday! mukha siya otoko de sho (lalaki) super… marami-rami na rin yang naka-relasyong bakla na mashoshonda, yun bang tipong sugar mommy. kapag nabiyongkang yan, super-kuwento kaagad iyan sakin. kapag bubooking naman or hahada ng boylet, todo-todo porma yan na boylet na boylet talaga. at pag-uwi nga niya, ayun na ipapaamoy na niya ang dala niyang panyo na ginamit na pamunas sa katas-china ng kapartner niya. bata pa yan 17 pa lang pero over na sa karanasan ang bruhaha! hindi kumpleto ang inuman kapag hindi siya magbibibirit ng “KAHIT KAILAN” na pipilitin niyang maabot ang highest notes para matawag lang na SINGER.

kaso mayabang yang damongklas na yan. mahilig yan sumayaw ng “ITAKTAK MO!” at talagang magtatataktak talaga siya para lang masabing malambot ang katawan niya. mahilig din siyang mang-OKRAY ng kahit na anong uri ng nilalang basta imbiyerna siya. minsan kapag naglalakad kami ang pastime namin eh pagbibilang ng masasalubong na chaka (ha ha ha!) at magkakatinginan na lang kami kapag viola na ang nakikita namin to the point na makakalimutan na namin ang binibilang naming viola.

mahilig din siyang makipagsabayan sa “AGOS NG BUHAY”.