noong bata pa ako (as in bata pa) eh meron akong mga naging dabarkads na mga matured audience na.. mga edad 17 pataas, samantalang aketchiwara ei dalaginding pa dahil i am only 12 years old that time. yun yung moment na napakakulit ko pa dahil mahilig ako sa takbuhan etc. first year high school ako noon sa isang Christian School sa may Pasay – madalas kaming tumambay, kasama ng aking mga dabarkads na bagets din sa room ng mga Framers, sila yung mga dabarkads kong 17 pataas na nagmula pa sa Mindoro at ni-recruit lang para magtrabaho sa Manila bilang gumagawa ng Frames – eh usung-uso pa naman sa mga kababaihan noon ang “crossstitching” kaya in demand ang mga framers that time.
===================
RICHARD
===================
tuwang-tuwa ako sa kanya kasi moreno siya at matangkad and not to mention the beautiful body – napakabait niya sakin, mahilig siyang makipagkuwentuhan and in fairness, enjoy kami sa company ng isa’t-isa. hanggang sa it so happened na naglayas ako dahil sa isang personal na reason, siya ang kumupkop sakin (nakks naman) marami silang Framers na nagse-share ng room pero inalok niya talaga sakin yung space niya dun. pinakakain niya ako, minsan pinaglalaba (bata pako diba!) basta napakabait niya… 21 years old na siya that time.
naaalala ko pa na oras na ng tulugan, nagkukuwentuhan pa nga kami noon. tabi kami davah hahahaha! so maya-maya habang ako eh nakahigang nakatalikod sa kanya eh nakayakap siya sakin… mahilig daw kasi siya sa unan na hotdog (yung mahabang unan) at kunwari daw hotdog ako. sarap naman ng feeling kasi nakukuryente talaga ako sa kanya.
hanggang sa umuwi na nga ako sa amin dahil sinundo na ako ng aking paderaka after three days na parang napakatagal naman para sakin. umalis din siya. after 2 months eh bumalik siya. excited na excited ako noon kasi bumalik na naman siya – natutulog siya noon sa room nila nang maabutan ko – siyempre ginising ko siya at nagkilitian kami, nang masanggi ko ang nota niya eh nahiya naman ako. pero kinuha niya ang kamay ko at ipinasalat ang nakatago sa likod ng linen na shorts niya. maya-maya nakatalikod na naman ako habang siya naman ay kinukuwentuhan ako, nakayakap siya sakin – at kapwa kami nakahiga. dumaan pa ang ilang araw hanggang sa una ko ngang jackulin ang napakalaki niyang alaga – first time kong makahawak ng burat na napakalaki that time – kaya sarap na sarap ako sa pakiramdam – minsan naman pinapatungan niya ako at ikinikiskis ang harapan niya sa likuran ko habang nagbibiro pa na kung babae lang daw ako eh bubuntisin niya ako at aasawahin. kilig naman ako noon, hindi ako marunong sumubo or magpa-bona noon kasi nga bata pa ako kaya hanggang bate lang ang ginagawa ko sa kanya.
hindi nagtagal, umalis siya – lumuluha talaga ako noon, kasi alam ko na hindi na siya babalik.
pero…
pagkalipas ng mga dalawa o tatlong taon eh nagkita na naman kami – malaki na ako noon, dinaanan ko lang siya para malaman kung may nararamdaman ba talaga ako sa kanya dahil nga bata pa ako noon, pero after years na hindi kami nagkita eh marami na rin namang nabago sa buhay ko… dinaanan ko siya. nagkatinginan kami, mga sampung segundo lang. tapos umiwas na ako ng tingin at umalis na.
hindi ko pala siya mahal – yun siguro yung tinatawag na puppy love.
===================
RODNEY
===================
Siya yung tinatawag na bunso sa mga Framers, 17 siya noon, noong una pa lang eh gusto ko na siya (teka anlandi ko naman ata ah!) pano kasi siya ang pinaka-gwapo at pinakabata – naaalala ko pa nga noong pag-agawan siya ng dalawang babae to the point na nagsabunutan pa nga ang mga ito at nabarangay – dahil sa kanya.
mala-hearthrob ang drama ng loko. maputi siya at napaka-sweet at palabiro. madalas ko pa nga siyang pinanonood habang naliligo kasi mahilig silang maligo ng naka-brief – pero sa kanya ako titig na titig. hindi ko siya masyadong naging ka-close kasi nahihiya nga naman ako sa kanya. one night, lasing na lasing siya at talagang tulog – lumabas yung mga kasama niya sa kuwarto – yung iba naman eh tulog na. wala siyang damit – naaalala ko pa noon nang himas-himasin ko ang bukol niya mula sa maong shorts na suot niya.
napakasarap tanggalin ng butones at ibaba ang zipper ng shorts niya pero dahil bata pa ako. takot akong gawin ang mga bagay na kagaya nun. kaya hanggang tingin at simpleng hawak lang ako that time… kung ngayon ko lang sana siya naging kaibigan… yari siya sakin.
umalis siya… namiss ko siya… bumalik din siya – at pa-close nasakin. tumangkad na daw ako. siya ganun pa rin ang itsura – babyface pa rin pero umitim nang kaunti dahil naglagi nga sa Mindoro. mas gumanda ang katawan niya nang makita ko siyang nagbabasketball – pero wala nang nangyari higit sa nangyari noon.
===================
ARIS
===================
pa-extra extra lang siya noon at hindi talaga siya Framerz, kapag me absent lang. pero matagal-tagal din siya doon – kabarkada niya sina Rodney. madalas siya ang katabi ko matulog – at madalas na nahahawakan sa anumang parte ng katawan.
itinuring niya rin akong espesyal na kaibigan. nang magkaroon siya ng trabaho sa malayu-layong lugar – kasama si Rodney eh dinadalaw-dalaw pa rin niya ako – para dalhan ng isang box ng hopia – na siya mismo ang gumawa mula sa factory na pinagtatrabahuan nila. makalipas ang ilang taon, nakita ko ulit siya, pero hindi na nakausap pa.
